Van Fast Fashion Queen naar Slow Fashionista

Ik ben klaar met fast fashion. Zo dat is er uit. Het borrelde al een tijdje, maar begin dit jaar hakte ik de knoop dan definitief door: ik shop niet meer bij winkels die het niet zo nauw nemen met de mensenrechten en de planeet. Het voelt niet meer goed om voor een superlage prijs iets te kopen waar zoveel narigheid aan kleeft.

Werd ik op een dag wakker als Slow Fashionista en wilde ik niets anders dan een duurzame garderobe? Nou niet bepaald. Ik shopte nog regelmatig bij de bekende ketens en liet mij verleiden door de leuke kleding die voor een prikkie aan de rekken hing. Ergens wist ik wel dat het niet ok was. Maar ja, dat superleuke jurkje kon ik toch echt niet laten hangen voor die prijs?

Lekker schatgraven

Mijn bewustwording dat de fast fashion industrie echt niet klopt, is stapje voor stapje tot mijn mindset doorgedrongen. Naast fast fashion kocht ik al regelmatig tweedehands kleding bij de kringloop. Ik deed dit vooral omdat ik er superveel lol in had om te “schatgraven”. En de kick om dat ene pareltje te vinden is mindblowing. Daarbij was de kleding ook nog eens zacht geprijsd. Dat ik daarmee ook kleding van de afvalberg “redde”en mijn impact op mens en natuur tot een minimum beperkte, was mooi meegenomen.

Groene Greta?

Ik heb mezelf nooit als een “‘Groene Greta”‘ gezien: iemand die met rood aangelopen gezicht op de barricaden staat om te strijden voor duurzaamheid. Respect voor de echte Greta, maar niet mijn ding. Toch voelde ik dat ik iets met duurzaamheid en kleding wilde gaan doen, maar dan wel op mijn manier. Gebruik makend van de vaardigheden die ik superleuk vind om te doen: schrijven van lekker leesbare blogs, stylen en fotografie. Hello nieuw blog over slow fashion!

Lesje zelfreflectie

Toen de slow fashion eenmaal tot mijn mindset was doorgedrongen, was er geen houden meer aan. Hoe meer ik mij verdiepte in het onderwerp, hoe meer ik walgde van de fast fashion industrie: slecht betaalde vrouwen en kinderen die onmenselijke uren moeten maken. Mannen die tot hun middel in giftige baden staan om stoffen te verven. En dan de natuur: het gebruik van pesticiden, het kappen van bomen, de verspilling van water: een ramp voor onze planeet. Ik kan je de documentaire The True Cost zeer aanraden om dit echt “‘in your face” te ervaren. Voor mij was het een pittig lesje zelfreflectie: ik werd mij nu pas echt bewust van de impact die ik als consument heb op de leefomstandigheden van de makers van deze kleding.

Speak up!

Slow fashion had mijn hart veroverd en ik kon niet meer anders dan besluiten om als consument deze walgelijke industrie de rug toe te keren. Ik wil dit niet voor mijzelf houden, maar delen met zoveel mogelijk mensen. Want ik geloof er oprecht in dat als we met z’n allen onze stem laten horen, we echte veranderingen kunnen bereiken. Stap voor stap. De fast fashion industrie zal moeten meegaan en duurzamere stappen gaan nemen. Hiermee maken we de wereld een beetje mooier voor iedereen.

Wil jij weten hoe mijn reis naar slow fashion begon? Lees dan deze blog.

Liefs, Sandra

1 gedachte over “Van Fast Fashion Queen naar Slow Fashionista

  1. Hulde voor deze slow fashonista. Deze kant moeten we allemaal opgaan. Er leuk uitzien hoeft niet ten koste van het milieu te gaan. En laten we inderdaad de ogen niet sluiten voor de erbarmelijke werkomstandigheden die vooraf zijn gegaan aan de kleding die te koop is en de benaming fast fashion verdient.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *